Het gebeurt ons allemaal wel eens: een kleine of wat grotere crisis op het werk. Zoals iets dat dreigt mis te gaan, een slepend probleem, irritaties, een sluimerend conflict, een acute situatie of een slecht resultaat. Kortom: voer voor piekeren en stress. Wat als er een manier is om dit heel anders aan te pakken dan je gewend bent?

Piekeren en een bord voor je kop

Waar ons verstand goed is in: de alarmbel voortdurend laten loeien en het onderwerp heel groot maken. Het is namelijk belangrijk en je verstand maakt zich zorgen of je dat wel door hebt. Het onderwerp wordt zo groot dat je er niet meer omheen of overheen kunt kijken. Het staat daar als het ware als een enorm bord voor je kop.

Wat te doen?

Met een gerust hart kunt je het piekeren over je crisis aan je verstand overlaten, nog zo’n talent naast dat loeiende alarm. Je schiet er alleen geen steek mee op.

Wat als er een andere manier is?

Je kunt blijven kijken naar het ontstaan van deze (kleine) crisis, de omstandigheden die meespelen/tegenzitten, de mogelijke en onmogelijke oplossingen van het betreffende probleem en hopen dat het vanzelf of dankzij iemand anders verdwijnt.

Je kunt ook onderzoeken welke waarden voor jou meespelen op dit moment. Je neemt daarvoor een paar passen achteruit zodat je weer wat om je heen kunt kijken in plaats van naar dat irritante bord voor je dat je zicht belemmert.

Hoe je dat doet? Ik vertel het je hieronder. Alleen als je bereid bent om het een keer anders te doen, anders kan je beter stoppen met lezen.

Welke gedachten heb je over deze situatie?

Richt je aandacht op wat er door je hoofd rond raast aan gedachten. Probeer je gedachten als een grijper op de kermis er een voor een uit te pikken zodat je nog wat beter kunt kijken. Geef er vervolgens aan de hand van de inhoud een labeltje aan zoals ‘piekeren’, ‘zorgen’, ‘vergelijken’, ‘presteren’ of ‘plannen’.

Woorden als trigger

Welke woorden werken voor jou als trigger en brengen reacties voor je verstand en lijf op gang? Denk aan: die grote bult werk die nooit af komt, (die ene) collega, je manager, een strakke deadline, resultaten, presteren en het systeem waarmee je werkt. De gedachten hoeven niet weg, merk ze alleen op. Zoals: ik merk dat mijn verstand een ‘presteer’ gedachte heeft. Vervolgens bedank je je verstand vriendelijk omdat het z’n werk doet. En je weet: je bent niet je gedachten.

Waarden in tijden van stress

Dat labelen van gedachten geeft ruimte en vraagt minder energie dan vechten of vluchten, controleren of vermijden van de situatie. Deze ruimte kan je gebruiken om vanuit je waarden, dat wat jij belangrijk vindt, naar de (kleine) crisis te kijken.

Stel jezelf daarna deze vragen:

  • Wie en wat is belangrijk voor mij in deze situatie?
  • Van welke persoonlijke kwaliteiten kan ik op dit moment gebruikmaken?
  • Welke acties wil ik het liefst inzetten hiervoor?

Ik kan me voorstellen dat het helpt om dit op papier te zetten of te bespreken met iemand die je vertrouwt en die steunend voor je is. Liever niet iemand die nog eens een extra slinger aan het alarm geeft ;-).

Ik heb er alle vertrouwen in dat er ideeën in je opkomen waar je verder mee kunt. En ik verklap alvast dat het vaak iets te maken heeft met hulp vragen, knopen doorhakken en stap voor stap aan de slag gaan met iets dat je misschien liever uit de weg gaat.

Ik wens je een goede (kleine) crisis

Dan wens ik je tot slot een goede (kleine) crisis toe zodat je meteen lekker aan de slag kunt met bovenstaande gedachten-oefening en de vragen over je waarden. Want alleen door te oefenen word je er beter in. Het zorgt ervoor dat je naast het automatische gepieker en gestress af en toe een heldere ingeving krijgt over hoe je je probleem op een andere manier kunt aanpakken. En daar doe je het uiteindelijk allemaal voor!